Jílové

Na miejscu starszej twierdzy z roku 1370 Jindřich z Bünau kazał wznieść zamek wodny, a w roku 1574 architekt Valentin Preisler przebudował go na renesansowy zamek o dwa piętra wyższy. Po bitwie na Białej Górze ród Bünauów utracił majątek, a zamek kupił Kryštof Šimon Thun, którego potomek František Zikmund Thun-Hohenstein nadał mu pod koniec 17. wieku kształt zbliżony do dzisiejszego. W roku 1842 nieużywany budynek wynajął Josef Münzberg i urządził w nim wełniarską i tekstylną fabrykę, do zamku dołączył wtedy także park ze stawem i ogrodami. Rodzina Thunów wróciła do zamku jako do swojej głównej siedziby w roku 1932, ale już w roku 1945 budowla została ciężko uszkodzona przez bombardowanie, a po wojnie państwo zajęło ją jako mienie niemieckie. Rozległa rekonstrukcja prowadzona od początku lat dwudziestych przywróciła parter, pierwsze piętro, piwnice i park, dziś zamek należy do miasta i służy jako centrum kultury z wystawami o miejscowej historii, wydobyciu fluorytu i rodzie Bünauów, uzupełnionymi o bibliotekę zamkową. Odwiedzającego czeka tu renesansowa architektura ze śladami burzliwego dwudziestego wieku.