Jílové

Op de plaats van een oudere vesting uit 1370 liet Jindřich van Bünau een waterburcht bouwen en in 1574 verbouwde de architect Valentin Preisler deze tot een renaissancekasteel dat twee verdiepingen hoger was. Na de Slag op de Witte Berg verloor de familie Bünau haar bezittingen en het kasteel werd gekocht door Kryštof Šimon Thun, wiens nakomeling František Zikmund Thun-Hohenstein het aan het einde van de 17e eeuw een vorm gaf die dicht bij de huidige ligt. In 1842 huurde Josef Münzberg het ongebruikte gebouw en richtte er een wol- en textielfabriek in; destijds kwam er ook een park met vijver en tuinen bij het kasteel. De familie Thun keerde in 1932 terug naar het kasteel als hun hoofdverblijfplaats, maar al in 1945 raakte het gebouw zwaar beschadigd door bombardementen en na de oorlog werd het als Duits bezit door de staat ingenomen. Een uitgebreide renovatie vanaf het begin van de jaren twintig herstelde de begane grond, de eerste verdieping, de kelders en het park; vandaag de dag is het kasteel eigendom van de stad en dient het als cultureel centrum met tentoonstellingen over de lokale geschiedenis, de fluorietwinning en de familie Bünau, aangevuld met de kasteelbibliotheek. De bezoeker vindt hier renaissancearchitectuur met sporen van de bewogen twintigste eeuw.