Střekov (zamek)

Ta wyrazista dominanta doliny Łaby, chroniona od 1963 roku jako zabytek kultury, powstała najprawdopodobniej z inicjatywy króla Jana Luksemburskiego, który w 1319 roku nadał tutejsze lenno Pešíkowi z Veitmile. Jeszcze tego samego roku siedzibę przejęli Vartenberkowie, a po kolejnych zmianach właścicieli, do których należeli margrabiowie miśnieńscy, Kladenští z Kladna czy Fictumowie, na początku szesnastego wieku przebudowali ją Glacowie ze Starého dvora, nadając jej wygodniejszą, późnogotycką postać. Najdłużej zamek pozostawał w rękach Lobkowiczów, mianowicie w latach od 1563 do 1945, a następnie ponownie od 1992 roku; choć nie mieszkali w nim na stałe, aż do wojny trzydziestoletniej utrzymywali go w stanie sprawnym. Podczas tego konfliktu był jednak zamek wielokrotnie zdobywany i palony, a jego stopniowej dewastacji nie zapobiegło nawet to, że w czasie wojny siedmioletniej posłużył jeszcze ostatni raz jako forteca wojskowa. Nową erę przyniósł okres romantyzmu, kiedy ruina stała się chętnie odwiedzanym celem wybitnych osobistości i zwykłych turystów; dla nich właśnie powstała tu w 1830 roku restauracja, a po niej przyszedł czas na rozległe prace budowlane prowadzone w latach osiemdziesiątych dziewiętnastego wieku oraz w latach od 1911 do 1912.