Kašperk

Tę majestatyczną przygraniczną twierdzę, która dziś służy jako dostępna publicznie pamiątka kulturowa, kazał w roku 1356 wybudować król Karol IV. Jednak w królewskim posiadaniu zamek pozostał tylko do roku 1365, kiedy to władca zastawił go Janowi Očkowi z Vlašimi, po czym kolejni zastawcy – jak Petr Zmrzlík ze Svojšína z synem, panowie ze Švamberka czy Zdeněk Konopišťský ze Šternberka – zmieniali się tutaj aż do opuszczenia siedziby na początku siedemnastego wieku. Następny wynajem miasta Kašperské Hory pod koniec szesnastego wieku doprowadził z powodu zaniedbywania konserwacji do niszczenia obiektu, które po wojnie trzydziestoletniej dopełniło rozbiórka murów na materiał budowlany. Architektonicznym jądrem ruiny jest rozległy pałac ściśnięty na krótszych bokach dwiema graniastymi wieżami mieszkalnymi, do którego obwarowań w późnym gotyku dobudowano burgrabstwo, a na zachodzie przylegający zamek dolny z jedynym zachowanym budynkiem na zachodnim końcu. Z zewnętrznych późnogotyckich fortyfikacji, które według Tomáša Durdíka były mało skuteczne przeciw broni palnej, do dnia dzisiejszego zachowały się tylko fragmenty, a przede wszystkim ich najwyższej jakości część, wysunięta baszta Pustý hrádek.