Kašperk

Deze majestueuze grensvesting, die vandaag dient als een voor het publiek toegankelijk cultureel monument, liet koning Karel IV in het jaar 1356 bouwen. Het kasteel bleef echter slechts tot 1365 in koninklijk bezit, toen de vorst het verpandde aan Jan Očka van Vlašim, waarna hier pandhouders – zoals Petr Zmrzlík van Svojšín met zijn zoon, de heren van Švamberk of Zdeněk Konopišťský van Šternberk – elkaar afwisselden tot de verlating van de zetel aan het begin van de zeventiende eeuw. De daaropvolgende verhuur aan de stad Kašperské Hory aan het einde van de zestiende eeuw leidde door verwaarlozing van het onderhoud tot verval van het object, dat na de Dertigjarige Oorlog werd voltooid door het afbreken van het metselwerk voor bouwmateriaal. De architectonische kern van de ruïne is een omvangrijk paleis, aan de korte zijden ingesloten door twee prismatische woontorens, waaraan in de late gotiek een burggraafschap werd toegevoegd en in het westen een aangrenzende benedenburcht met het enige bewaard gebleven gebouw aan het westelijke uiteinde. Van de externe laatgotische vestingwerken, die volgens Tomáš Durdík weinig effectief waren tegen vuurwapens, zijn tot op de dag van vandaag slechts fragmenten bewaard gebleven, en vooral het meest kwalitatieve deel ervan, de vooruitgeschoven bastion Pustý hrádek.