Sloup

Het kasteel, uitgehouwen in een zandsteenblok, werd aan het begin van de 14e eeuw gesticht door het geslacht Ronovců; de eerste gedocumenteerde eigenaar was Čeněk z Lipé. Na 1330 ging het domein over op de Berkové z Dubé en tijdens de Hussietenoorlogen vestigde zich hier tijdelijk de roverridder Mikeš Pancíř ze Smojna, die vanuit hier tochten ondernam naar Lausitz en het kasteel lang wist te behouden ondanks belegeringen. Het Zweedse leger van generaal Banér brandde het kasteel in 1639 tijdens de Dertigjarige Oorlog plat en het werd niet meer herbouwd. Honderd jaar later stelde graaf Ferdinand Hroznata de rots ter beschikking aan kluizenaars, die hier in de rotsen kapellen, kerkers en woonnissen uithieuwen en hier leefden tot de opheffing van het kluizenaarschap in 1785. Tegenwoordig is Sloup een populair uitstapdoel met bewaard gebleven resten van de kasteelkern en de kluizenaarsruimten, die bereikbaar zijn via trappen die direct in de rots zijn uitgehouwen. De sfeer van de plek wordt gevormd door een combinatie van ruige kasteelruïnes en stille, bijna mystieke kluizenaarsarchitectuur.