Orlík (zámek)

Historia tego ważnego południowoczeskiego zabytku kultury zaczęła się pisać w drugiej połowie trzynastego wieku, kiedy to król Przemysł Ottokar Drugi wzniósł tutaj pierwotny zamek, który za panowania Karola Czwartego na stałe przeszedł w posiadanie szlachty. Do najważniejszych właścicieli należeli Zmrzlíkové ze Svojšína oraz Švamberkové, którzy przebudowali siedzibę na pałac, a następnie rody Eggenbergów i Schwarzenbergów. W czasie wojen husyckich służył jako utrakwistyczna przeciwwaga dla katolickiego Zvíkova i swoją rolę obronną zachował przez wojnę trzydziestoletnią aż do końca siedemnastego wieku, kiedy groziły najazdy tureckie. Po okresie, w którym przeprowadzano jedynie prace konserwacyjne, w roku 1802 stał się rezydencją orlickiej gałęzi rodu Schwarzenbergów, którzy w latach sześćdziesiątych dziewiętnastego wieku przeprowadzili ostatnie rozległe prace budowlane. Chociaż zespół został w dwudziestym wieku znacjonalizowany na ponad czterdzieści lat, po aksamitnej rewolucji wrócił do własności Schwarzenbergów i do dziś góruje nad skalistą ostrogą nad zatopioną doliną Wełtawy.