Okoř

Ten pierwotnie gotyczny zamek z trzynastego wieku, położony w dolinie potoku Zákolanský, przez stulecia przechodził w ręce dostojników kościelnych, zamożnych mieszczan praskich i szlachty. Znacząca przebudowa w czternastym wieku uczyniła z niego jedną z najokazalszych rezydencji szlacheckich w Czechach, przy czym późniejszy rozwój sztuki wojennej wymusił również wzniesienie masywnych fortyfikacji zewnętrznych z bastionami artyleryjskimi. W siedemnastym wieku teren przejęli jezuici, którzy barokowo przystosowali go do roli swojej letniej rezydencji. Po kasacie ich zakonu budowla zaczęła jednak służyć jako tani źródło kamienia dla okolicy, co doprowadziło do jej szybkiego rozbierania. Dziś ten chroniony zabytek kultury oferuje wyjątkową atmosferę dzięki zachowanym renesansowym elementom oraz ruinie monumentalnego zamkowego rdzenia.