Krakovec (zamek)

Ten państwowy zamek, zarządzany przez Narodowy Instytut Zabytków, stanowi szczytowe dzieło dworskiego warsztatu budowlanego Wacława Czwartego, w którym funkcja obronna ustąpiła miejsca komfortowi mieszkalnemu trzech wielkich pałaców. Na miejscu starszej siedziby założył go na początku lat osiemdziesiątych czternastego wieku Jíra z Roztok, który jednak z powodu długów musiał sprzedać go Jindřichowi Leflovi z Lažan. Po zmianach właścicieli w czasach wojen husyckich zamek w roku 1443 nabył Albrecht z Kolovrat, którego potomkowie, ród Krakovští z Kolovrat, rezydowali tutaj aż do roku 1548, gdy dobra przejęli Lobkowiczowie i przebudowali go na renesansowy zamek. Chociaż w siedemnastym wieku właściciele preferowali inne rezydencje, w osiemnastym wieku obiekt ponownie przystosowano do mieszkania, i to aż do niszczącego pożaru w roku 1783. W ciągu dziewiętnastego wieku budowla, mimo najbardziej niezbędnych zabiegów konserwatorskich, szybko popadała w ruinę i była częściowo rozbierana na kamień budowlany. Dziś zabytek ten, udostępniony publiczności i chroniony od roku 1965, postrzegany jest jako kluczowy kamień milowy, którym zakończył się rozwój architektury zamkowej w stronę wygodnej pańskiej siedziby.