Edelštejn

Zamek Edelštejn powstał najprawdopodobniej z inicjatywy czeskiego władcy jako ochrona miejscowych złóż złota, a po raz pierwszy jest wzmiankowany pisemnie w roku 1281, gdy dzierżyli go bracia Otta i Oldřich z Linavy. W kolejnych dziesięcioleciach zmieniał właścicieli wraz z tym, jak przenosiła się władza na śląskim pograniczu – należał do biskupa wrocławskiego, luksemburskiego króla Jana oraz książąt opawskich, którym zwrócił go Karol Czwarty. Burzliwy był również koniec jego dziejów: w roku 1445 spłonął, został odbudowany, a w roku 1465 stał się husycką warownią Jerzego z Podiebradów, nim w roku 1467 zdobyły go i bezpowrotnie zniszczyły wojska biskupa wrocławskiego. Od tej pory pozostał niezamieszkaną ruiną, chronioną jako zabytek kultury. Według planów z roku 1936 grodzisko mierzyło około 120 na 65 metrów, a otaczała je okrągła fosa. W roku 1904 ruiny oczyszczono z samosiewnej zieleni i wytyczono do nich szlak turystyczny, którym można tu dotrzeć do dziś.