Kost (zamek)

Ta monumentalna twierdza, ukryta w piaskowcowych dolinach Czeskiego Raju, należała od swojego założenia przez Beneša III. z Vartenberka w połowie czternastego wieku aż do początku piętnastego stulecia w rękach jego potomków, następnie zaś, do 1497 roku, stała się znaczącą siedzibą Zajíców z Hazmburka. W pierwszej połowie szesnastego wieku rozbudowali część mieszkalną panowie ze Šelmberka i z Biberštejna, jednak za kolejnych właścicieli, Lobkowitzów, zamek przestał pełnić rolę rezydencji pańskiej i zaczął popadać w ruinę. Zaniedbany kompleks kupili w 1637 roku Černínowie z Chudenic, którzy przez około sto lat utrzymywali go jedynie w celach gospodarczych, dopóki w 1738 roku nie przejęli go Netoliccy z Eisenberka, po których zamek odziedziczyła włoska linia chlumeckiej gałęzi rodu Kinský dal Borgo, której został zwrócony po nacjonalizacji w 1945 roku po aksamitnej rewolucji. Obecny kształt uzyskał rdzeń zamkowy w dwóch etapach budowlanych, po tym jak pierwotny zamek z pierwszej połowy czternastego wieku został celowo rozebrany, a w drugiej połowie tego samego stulecia zastąpiony nową budowlą z dominującą wieżą mieszkalną, naprzeciwległym pałacem z okrągłą wieżą narożną oraz drugą, mniejszą wieżą mieszkalną po stronie północnej. Późniejsze prace obejmowały przede wszystkim nowe skrzydło mieszkalne Biberštejnów między drugą a trzecią bramą, a wreszcie zabudowania gospodarcze w podzamczu wzniesione za czasów Lobkowitzów.